Zamiast obiecywać, pokazujemy cały dzień. Godzina po godzinie.

Otwieramy, zanim zaczną się korki

Pierwsze dzieci przychodzą kwadrans po otwarciu. W szatni jest zawsze ktoś z kadry — nie po to, żeby przyspieszyć rozstanie, tylko żeby wziąć dziecko na ręce, kiedy Państwo już muszą wyjść.

Do 8:15 można przyprowadzić dziecko bez uprzedzenia. Później prosimy o wiadomość, bo o 8:30 zaczyna się śniadanie i kucharka musi wiedzieć, ile nakryć przygotować.

Wszyscy siadają razem

Jemy przy stolikach, nie przy stanowiskach. Młodsze dzieci dostają pomoc, starsze próbują same — i wolno im się przy tym pobrudzić. Nikogo nie karmimy na siłę i nikt nie musi zjeść wszystkiego.

Alergie i diety eliminacyjne prowadzimy na podstawie zaświadczenia od lekarza. Kucharka gotuje na miejscu, więc zamiana składnika nie wymaga zmiany dostawcy — wystarczy, że wiemy.

Trzy opiekunki na dwanaścioro dzieci

Grupa młodsza i starsza pracują osobno. Zajęcia trwają tyle, ile trwa uwaga dzieci — u rocznych bywa to sześć minut i to jest w porządku. Reszta czasu to zabawa swobodna, przy której dorosły siedzi na podłodze, a nie stoi nad nią.

Ta pora jest stała, ale jej treść zmienia się w ciągu tygodnia — raz plastyka, raz muzyka, raz ruch. Rytm dnia poniżej jest zawsze ten sam; program konkretnego tygodnia dostają Państwo przy zapisie.

Gotowane na miejscu, nie dowożone

Zupa i drugie danie codziennie z własnej kuchni. Jadłospis układamy na tydzień do przodu i wieszamy w szatni — poniżej ten na bieżący tydzień.

Powolne wracanie do ruchu

Po leżakowaniu dzieci budzą się w różnym tempie, więc podwieczorek jemy etapami. Do 15:00 wszyscy są już na nogach.

Wychodzimy codziennie, o ile pogoda pozwala

Mamy własny, ogrodzony ogródek — dzieci nie muszą przechodzić przez ulicę. Nie wychodzimy przy ulewie, mrozie poniżej −10 °C i przy ostrzeżeniach o smogu. Poza tym wychodzimy.

Prosimy o zapasowe ubranie w szafce. Zabłocone spodnie oznaczają, że dzień był udany.

Nie mówimy „było dobrze”

Przy odbiorze mówimy konkretnie: ile zjadło, ile spało, z kim się bawiło, czy coś je zaniepokoiło. Jeśli dzień był trudny, też to mówimy — od razu, a nie na zebraniu za miesiąc.

Żłobek zamykamy o 17:30. Spóźnienia się zdarzają i nie robimy z tego problemu; prosimy tylko o telefon, żeby dziecko nie czekało nie wiedząc, co się dzieje.